Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Mani Safarpour was an 18-year-old youth from Tehran who was killed during the nationwide protests in January 2026. On January 8, 2026, he was fatally shot by security forces in the Salsabil neighborhood of Tehran. Mani had only recently celebrated his 18th birthday, and images of him holding his birthday cake and balloons remain as poignant reminders of his youth. Following his death, he was reportedly buried in the city of Lahijan. Mani’s death became a widely shared symbol of the movement’s tragedy due to a heartbreaking video of his father’s grief. In the footage, his father is seen embracing Mani’s body in a morgue while repeating the words, "Mani, you go, I'm coming." Social media reports noted that in the days before his death, Mani had been excitedly talking about a new motorcycle he intended to buy. His family and friends honored his memory at a 40th-day memorial service, where they chose to celebrate his life with clapping and dancing as a show of strength and resilience. Mani is remembered not only for the tragedy of his death but for his vibrant spirit, captured in photographs of him at the Tochal Ski Resort and at his final birthday celebration.

مانی صفرپور، جوان ۱۸ ساله اهل تهران، در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ جان خود را از دست داد. او در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ در محله سلسبیل تهران هدف شلیک نیروهای امنیتی قرار گرفت و کشته شد. مانی که تنها مدت کوتاهی پیش از این واقعه تولد ۱۸ سالگی خود را جشن گرفته بود، بنا بر گزارش‌ها در شهر لاهیجان به خاک سپرده شد. تصاویری از او در حال لبخند زدن کنار کیک تولد و بادکنک‌ها، به عنوان یادگاری از جوانی ناتمام او در شبکه‌های اجتماعی ماندگار شد. وداع جانسوز پدر مانی با پیکر فرزندش، به یکی از تصاویر نمادین و اثرگذار این اعتراضات تبدیل شد. در ویدئوی منتشر شده، پدر او در حالی که پیکر مانی را در آغوش گرفته، با تکرار جمله «مانی، بابا تو برو، من میام» با او سوگواری می‌کند. همچنین گفته شده که او در روزهای پیش از جان باختن، با شور و شوق جوانی از آرزوی خرید موتورسیکلتی که دوست داشت صحبت کرده بود. در مراسم چهلم مانی صفرپور، خانواده و نزدیکانش با دست‌زدن و پایکوبی یاد او را گرامی داشته و این مراسم را به نمادی از قدرت و ایستادگی تبدیل کردند. مانی با تصاویری که او را در پیست اسکی توچال و در میان جمع دوستانش نشان می‌دهد، به عنوان جوانی پر از امید و زندگی در حافظه جمعی پیروان این جنبش به یادگار مانده است.